Instalacje
Rura instalacyjna
Przy projektowaniu instalacji sanitarnych w budynku trzeba wziąć pod uwagę, że przewodów i armatury nie należy ze względów ochrony przeciwdźwiękowej sytuo- wać przy ścianach pomieszczeń mieszkalnych i sypial- nych. Tak bardzo dokuczliwe szumy wywołane drganiem wody powstają prawie zawsze w armaturze przewodów wo- dociągowych. Szumy te rozchodzą się dalej wzdłuż przewodów rurowych i w przypadku przylegania przewodów do ściany przenoszą się na ściany powodując znaczny hałas. Najbardziej wskazane jest zwalczanie tych szumów u źródła powstawania, a więc w samej armaturze. Armatu- ra powinna mieć atest jakości, który informuje o tym, czy należy ona do grupy wyrobów nie powodujących zna- czniejszych drgail wody, czy też do grupy wyrobów nie tłumiących tych drgań. Przyjętym powszechnie sposobem zapobiegania drganiu przewodów albo chociaż przenoszeniu drgań na ścia- ny jest izolowanie przewodów. Wybór materiałów izola- cyjnych, przeznaczonych do izolacji przewodów, jest bogaty. Izolują one przewody zarówno przed oddawaniem ciepła /zimna/, jak również dźwięku, a ponadto chro- nią je przed korozją. 1. Zaleca się dwa sposoby izolowania przewodów. Pierwszy sposób polega na owinięciu rury taśmą izola- cyjną z materiałów włóknistych, z powłoką lub bez pow- łoki z tworzywa sztucznego. Sposób ten stosujemy wtedy, gdy mamy do zaizolowania rury o bardzo różnych średni- cach. 2. Drugi sposób polega na zastosowaniu do izolowa- nia rur określonej grubości tzw. otoczek izolacyjnych, które nakładamy wokół rury i zaklejamy taśmą samoprzy- lepną. Taśma taka bywa także fabrycznie przymocowana do otoczki. Otoczka izolacyjna wykonana jest z materiału włóknistego albo z pianki poliuretanowej. Z zewnątrz zabezpieczona jest płaszczem ochronnym z PCV. Warstwa izolująca zapobiega wprawdzie styczności rur ze ścia- ną, ale jako ochrona przed hałasem jest mało skutecz- na, jeśli rury są zamocowane sztywno przy murze. Dla- tego też obejma mocująca rurę do ściany powinna mieć Owiniecie taśma
Rura instalacyjna
2 Taśma klejoca elastyczną, odporną na starzenie wkładkę w postaci taśmy z gumy, tworzywa sztucznego lub filcu. Przewo- dy w miejscach przejść ich przez stropy wyposażamy w tuleje o średnicy nieco większej od średnicy rury. Luz między ścianką tulei a rurą wypełniamy materia- łem izolacyjnym. Szczególnie starannie należy izolować przewody od- pływowe z PCV /są one - w przeciwieństwie do przewo- dów metalowych - bardzo wygodne do układania/, ponie- waż wskutek ich małej masy każdy szum przepływu wody jest w nich bardziej słyszalny. 1, Układanie przewodów przy ściance jest w ogóle niekorzystne, a jeżeli jest nieuniknione, trzeba wów- czas przewody izolować szczególnie starannie, zwłasz- cza przewody z PCV, które oprócz dźwięków materiało- wych przekazują także dźwięki powietrzne. 2, Jeszcze lepiej umieszczać główne piony przewodów w specjalnych bruzdach. Jeśli przewidujemy konieczność późniejszej kontroli takiego przewodu, to zaleca się obłożenie bruzdy izolacją oraz zastosowanie odpowied- nich zdejmowanych pokryw zamykających bruzdę. Należy zwracać uwagę, by przy rozmieszczaniu bruzd w ścianach zewnętrznych zachować bez zmian izolację cieplną muru. Przykrycie przewodów tynkiem lub warstwą betonu elimi- nuje przenoszenie przez przewody dźwięków powietrz- nych . 3, Przewody zakryte dodatkową ścianką /tj. położone między ścianą właściwą a ścianką dodatkową/ wymagają także zaizolowania. 4. Najlepszym rozwiązaniem, mającym szczególne za- stosowanie w nowo budowanym budynku, jest zblokowanie wszystkich pionów instalacyjnych w jednym kanale za- krytym od strony pomieszczenia ścianą odpowiedniej grubości.